بگو بگو، بگو به من
 مگر چه دیده ای ز من
 بگو به من
تو خوب من
 چرا ، چرا ، مگر چه کرده ام به تو
 ببین که گلشن وجود من
 چگونه تشنه ی بهار توست ؟
 مگر امید من رسیدن وصال توست
 بگو بگو ، قسم به جان تو
 به رویش ستاره ها
 به ماه ، کهکشان و راه آن
قسم به شب ، به روز
 به ظلمت شبانه ام
 به کلبه ی خرابه ام
 قسم به روح پک خود
که چون نسیمی از سحر
 به روح پر شرر زند
مرا نمی رسد خبر
 ز فطرت درون تو
 بگو ، بگو ، مگر چه کرده ام به تو؟

(پروانه فتاحی طاری)